Voor sommige mensen is het misschien de grootste flauwekul die er is. Horoscopen, waarzegsters etc. Wat een bullshit zullen zij denken. Alsof iemand die alleen mijn horoscoop kent mij kan voorspellen hoe mijn dag eruit gaat zien aan de hand van de stand van de sterren.
Enfin, mijn dag begint steevast met het lezen van mijn horoscoop in de Metro en Spits. En ja, ik geloof. Dus is het echt een rampzalige horoscoop bereid ik mij voor op een idem dito dag. En hetzelfde geldt vice versa. En ja het klopt meestal ook nog. Kan natuurlijk zo zijn dat je ook onbewust gaat leven naar je horoscoop. Maar goed, horoscopen zijn vaak gewoon leuk en vermakelijk. Je kan het altijd wel toepassen op een situatie zodat het echt bij jou hoort.

Een ander verhaal wordt het als je gaat naar een waarzegger. Dan gaat het echt over JOU. En stom toevallig liep ik met een vriendin een aantal weken terug op de Tilburgse kermis en daar stond dus een waarzegger. En niet zomaar eentje. Nee nee, bekend van TV (u snapt dit is ironisch). En hoe stom het ook klinkt met bonkend hart gingen wij toch naar binnen. Vervolgens sta je in een te kleine caravan op je beurt te wachten. Toch wel weer zenuwachtig want ergens geloof ik er toch wel weer in. Madame ging eerst mijn hand lezen. Ze deed een aantal uitspraken waarvan ik toch eigenlijk wel verrast door was. Hoe kon zij dat nou weer weten? Maar ook weer verwarrend. Want als zij bepaalde specifieke dingen wist, wat moest ik dan in godsnaam doen met haar raad over mijn toekomst? Je kan moeilijk ineens van bv baan switchen omdat xe9xe9n of andere tuthola dat ziet in de sterren?

Uiteindelijk bleef mij groot denkwerk bespaart. Na afloop duwde ze mij een gelukshoroscoop in  mijn handen. Na 5 minuten mocht je die pas openmaken anders kreeg je geen geluk… Goh, wat had ik dan gekregen? Om het lot niet te tarten hebben wij braaf 5 minuten gewacht. Door de envelop was ik toch weer een illusie armer. Wat madame in mijn hand had gelezen was het tegenovergestelde van mijn gelukshoroscoop. 

Damn….weer een illusie armer….

Ondanks dat ik pas drieentwintig lentes jong ben x96 ik kom volgens mijn oma x91net kijkenx92 x96 gebeurt het wel eens dat ik me heel erg oud voel. Dat ik me iedere maandagochtend hoogbejaard en krakkemikkig voel, daar ben ik inmiddels wel aan gewend. Maar het komt tegenwoordig ook op andere dagen van de week voor dat ik vertwijfeld in de spiegel kijk en me afvraag: Ben ik dan echt al zxf3 oud?

Woensdagmiddag in een parfumerie. Ik heb besloten mezelf een kadootje te geven. Tjah, als iemand anders het niet doetx85 dan doe ik het zelf wel. Ik reken het flesje parfum en lipgloss (want daar heb ik er pas tachtig van) af bij de kassa. De verkoopster zegt dat ze er nog even iets bij gaat halen voor me. Dat is aardig, denk ik nog. Met een stralende glimlach komt ze even later terug. Ze overhandigt me 2 kleine tubetjes crxe8me, xe9xe9n voor mx92n ogen en xe9xe9n voor mijn gezicht. Mijn blik valt direct op de woorden x91First signsx92 en x91Anti Agex92. Mijn adem stokt. Ik kijk op om te kijken of de verkoopster misschien een grapje maakt, maar het loeder staat me nog steeds met een gelukszalige glimlach aan te kijken en verzekert me dat het echt een geweldige crxe8me is. Een beetje overrompeld mompel ik x91Ehm, noux85 bedanktx92 en loop beduusd de winkel uit. Thuis kijk ik meteen in de spiegel, speurend naar rimpels. First signs? Ik zie niets. Echt geen rimpel te zien hoor! Of toch?

Vrijdagnacht in Amsterdam. Het is vier uur en ik loop naar de nachtbushalte voor het Marriott hotel bij het Leidseplein. Een stelletje zit elkaar bijna op te vreten in het bushokje. Ze storen zich niet aan mij en smakken vrolijk verder als ik me over ze heen buig om te kijken hoe laat de bus komt. Nog tien minutenx85 Twee puisterige puberjongens staan vol overgave hun Whopper naar binnen te proppen. Nu ik hen zo zie lijkt het me beter om nxe1xe1st het bushokje te wachten, want TL-licht doet een mens zichtbaar weinig goed. Ik kijk om me heen. Aan de overkant van de straat komt de zoveelste kudde dronken joelende Engelsen voorbij. Er komt ontzettend veel geluid uit, maar wat ze nou precies proberen te zeggen is me onduidelijk. Henzelf waarschijnlijk ook, dat scheelt. Naast me staan drie meisjes te praten. Ze hebben zich flink opgepimpt met dikke lagen make-up, maar zien er nog steeds uit alsof ze op een kinderstrippenkaart mogen. Exe9n van de meisjes kijkt me met haar rooddoorlopen oogjes lodderig aan. Een duidelijk geval van ‘n Breezertje teveel op. Ze lijkt zich af te vragen wat ik hier doe. Dat kan ik haar niet kwalijk nemen, want dat vraag ik mezelf ook af. En voor de derde keer in xe9xe9n week voel ik me oprecht oud.

Ineens word ik overladen door een enorm dxe9jxe0 vu. Ik heb dit al eens meegemaakt! Of niet? Plotseling dringt het tot me door. Deze bushalte, dat lebberende stelletje, de puisterige puberjongens, het TL-licht, de straalbezopen Engelsen, die opgepimpte meisjesx85. Ik heb ze inderdaad allemaal al eens eerder gezien! Een jaar of acht geleden. Exact dezelfde setting. Er is in al die jaren niets veranderd. Het lijkt of de tijd hier heeft stilgestaan… Alleen was ik toen zxe9lf een van die meisjes.

Hoge hakken, een extra laag mascara, nog een klodder lipgloss en de verlopen OV jaarkaart van mijn zusx85 Ik had er behoorlijk wat werk aan om een discotheek binnen te komen. Ik denk aan het anti-rimpel incidentje eerder deze week en er verschijnt een bitterzoete glimlach op mijn gezicht. Toen ik zestien was deed ik alle mogelijke moeite om er ouder uit te zienx85 en nu ben ik op mijn drieentwintigste beledigd doordat een of andere muts me op subtiele wijze op mijn eerste rimpels wijst.

De bus komt eraan en ik stap in. Het is behoorlijk druk. Ik loop door de bus en verwacht eigenlijk dat er iemand voor me opstaat en zegt: x91Gaat u maar zitten mevrouwx85 ik kan staan.x92 Maar dat gebeurt niet. Een groepje jongens achterin de bus roept dat ik wel op schoot mag komen zitten. Ik gniffel. De grote bekken zitten blijkbaar ook nog steeds achterin. Ik zie dat een meisje voor in de bus flink over haar nek gaat. Haar vriendin houdt dx92r haren vast. Kijk, dat is pas xe9chte vriendschap.

Ik overzie het geheel van kotsende, joelende en lallende mensen en concludeer dat ik toch wel heel erg blij ben dat ik geen zestien meer ben. Ik moet er niet aan denken om me iedere week in allerlei bochten te moeten wringen om een discotheek in te mogen. Of in een bushokje zitten zoenen alsof m’n leven er vanaf hangt, met een jongen van wie ik niet helemaal zeker weet hoe ie nou ook alweer heet. En dan xededere week met die ellendige nachtbus naar huis. Brrrrr… the horror! Ouder worden is eigenlijk helemaal niet zo erg. Het leven wordt alleen nog maar leuker! En mijn zogenaamde rimpels? Dat zijn gewoon lieve kleine lachrimpeltjes. En die zijn altijd nog beter dan jeugdpuistjes.

Ik verklaar de oorlog aan alle kappers van Nederland. Ik haat ze allemaal. Ok, enkele uitzonderingen daargelaten. Ooit had ik een hele goeie kapper. Hij metamorfoseerde mijn hoofd tot een waar pronkstuk waarmee ik zo op de cover van Vogue had gekund. Alles beneden de haargrens kan tenslotte worden gefotoshopt. Ik zou zelfs model staan voor hem op de kappersbeurs. Maar helaas raakte de beste man overspannen van alle veeleisende vrouwen in zijn zaak en wilde hij alleen nog maar mannen knippen toen hij weer een beetje beter was.
Mijn haat jegens kappers werd deze week in alle hevigheid aangewakkerd door het laatste bezoek aan de vijand. Ik ging naar binnen voor een vrolijke hippe bos krullen met veel volume, en kwam naar buiten met het hoofd van een lesbische feministe uit de jaren x9280. Als je denkt dat dokters een vakjargon hebben, dan ben je nog nooit bij de kapper geweest. x91Geen ponyx92 betekent achter de vijandige linies x91vier ponyx92s over het gehele hoofd, xe9xe9n van voren, twee opzij en een hele korte van achterenx92. En vraag je de kapper om je haar van voren schuin af te knippen, dan krijg je een model legopoppetje. Het maakt niet uit of je het voordoet. x91Kijk, zo bedoel ik hetx92 zei ik en trok met mijn vingers een denkbeeldige doch duidelijke lijn over mijn ten dode opgeschreven kapsel. Het mocht niet baten. x91Ja, ja zo!x92, riep de kapper enthousiast, terwijl hij met zijn schaar zwaaide. En voor ik het wist lag de helft van mijn identiteit op de grond.
De vorige keer vroeg ik om een paar subtiele blonde plukken. x91Subtiel, alsof het door de zon komtx92, legde ik nog even uit. Maar nee hoor, onder het aluminiumfolie kwamen helblonde volkomen verdorde plukken stro tevoorschijn. Ze piekten er uit als verdwaalde stukjes dood gras tussen het beetje donkere haar dat ik nog over had. x91Mooi hxe8?!x92riep de goedlachse dader. Ik ben niet snel sprakeloos, maar daar had ik echt niets op te zeggen.
Het is niet dat ik mijn mond niet open durf te doen. Want dat is juist mijn specialiteit. Ik ben over het algemeen zeer goed gebekt. Maar de schok is zo groot, dat ik spontaan in de ontkenning ga na een aanblik in de spiegel van de kapper. Ik denk dan: x91Ach, ik moet het thuis even wassen en stylen en dan valt het vast meex92. De kapper beaamt dat meestal en als het dan niet bevalt mag ik terugkomen, zegt hij. Zie je een half geslacht schaap al terugkruipen naar de slachtbank omdat het karwei niet helemaal is afgemaakt?
Ik ben de beroerdste niet. Ik hoef geen thee, en in mijn oor knippen kan ik je ook vergeven. Ik wil alleen maar goed worden geknipt. Zoals ik het vraag. Zoals de plaatjes die ik aanwijs. Ik lever het beeld en geluid, in Jip-en Janneke taal, met illustratie, demonstratie, alles er op en er aan.
Blijkbaar begrijpen de kappers mij allemaal verkeerd. Dat kan. Misschien hebben ze te veel permanentvloeistof ingeademd. Lullig, maar dan nog. Exe9n ding begrijp ik gewoon niet. Als je werkelijk denkt dat de klant je vraagt om een totaal bizar pipo-kapsel te knippen, dan kun je daar als vakman/vrouw toch niet mee akkoord gaan? Dan neem je diegene toch tegen zichzelf in bescherming in plaats van er lustig op los te knippen en te snijden in alle windrichtingen? Een kok serveert ook geen hondenpoep, en een fietsenmaker steekt je banden niet lek. Daar heb je potverdomme niet voor geleerd.
De volgende kapper die mij ooit nog durft te misvormen, zal ik hoogstpersoonlijk een diepe depressie inpraten. En dan gaan we samen huilen. Met de pet op, want anders ziet het er niet uit.

2009 is een feit. En dit betekent letterlijk voor  mij een nieuwe start. Het voelt heerlijk. Eindelijk heb ik een baan gevonden die mij op het lijf is geschreven. Na circa 10 (succesvolle) sollicitaties en geen enkele afwijzing had ik nog steeds niet mijn droomjob gevonden. Wat moest ik nou? Wat vond ik nou echt leuk om te doen? Door een onwerkbare werksituatie bij WR Leading in Finance was ik het er echt spuugzat. Zij behandelen medewerkers niet respectvol, en daarom was voor mij de maat eigenlijk al een aantal maanden geleden vol. Enfin, sinds ruim 4 weken ben ik daar nu weg. En per toeval had ik net een paar dagen daarvoor een hele leuke vacature gezien bij Inholland. Al snel werd ik uitgenodigd voor mijn 1e sollicitatiegesprek. Het tweede gesprek volgde in een nog rapper tempo. En 2 weekjes geleden kreeg ik te horen dat ik de baan heb. Vanaf 5 jan ga ik daar werken als medewerker studieadviescentrum en ik heb er echt superveel zin in.

Maar 2009 heeft nog veel meer leuke dingen in petto. Zo kom ik in deze maand op de cover van een blad. Verder heb ik nog geen idee wat dit jaar gaat brengen. 2008 was echt een prachtig jaar waarin ik mij ontzettend gelukkig voelde. Het enige wat ik dan ook kan hopen is dat 2009 ook zoxb4n topjaar wordt. En met zoxb4n toffe baan aan het begin van het nieuwe jaar verwacht ik dat alles op rolletjes gaat lopen!

Voor iedereen: een heel gelukkig en gezond 2009!

De 5 daagjes Londen zijn weer achter de rug. Donderdag stonden we fris en fruitig op Rdam Cs. Op weg naar Eindhoven Airport. Rond half 8 moesten we het vliegtuig hebben richting de hoofdstad van Londen. Geen vertragingen, dus half 8 stonden we ook daadwerkelijk in Londen (heerlijk, dat de klok een tikkie terug gaat).

Eenmaal aangekomen in Londen moesten we nog de bus pakken richting ons hotel. En dat was nog ruim 75  minuten rijden. In de hotelkamer snel onze spullen neergegooid en op weg naar de stad. En wow, Londen was helemaal in de kerstsfeer. Heel erg mooi.
   

Uitgaan in Londen bleek lastiger dan gedacht. Je kwam alleen binnen op vertoon van je ID….grrrmbbl….En die hadden we niet bij ons. Uiteindelijk mochten we toch naar binnen bij een studentenfeestje in de Walked About. Super leuke avond.

De volgende dag begon voor mijn gevoel veel te vroeg. Ofwel brak. Nadat Steph haar echte Engels ontbijt had gegeten (en Mar en ik onze chocolademuffin) gingen we verder om Londen te verkennen. En tsja, de welbefaamde telefooncellen moet je dan ook gewoon uitproberen he…

Vervolgens zijn we doorgegaan naar Leicester Square. Ook besloten we om in de avond naar de musical Grease te gaan. Aangezien we nog even de tijd hadden zijn we gaan shoppen.   En nog even cultureel gaan doen. Zo gingen we ook even kijken bij Buckinghem Palace.

Brrrr, wat waren bovenstaande mannetjes, creepy. Maar toch kon ik het niet laten om een aantal foute grappen jegens hun te maken. Wel was het jammer dat we niet 5 minuutjes eerder er waren. Prins William was namelijk net met zijn chick vertrokken…Pfff, zucht. Na een rondtocht van Oeh, ahh, wat mooi, gingen we naar GREASE! En ik ben echt geen musicalfan, maar dit was echt leuk.

Na GREASE hadden we toch nog veel zin om uit te gaan. En vooral zin in karoake. Dus na wat rondvragen wist iemand wel een karoaketent.  Dat viel een beetje heel erg tegen, dus we besloten ergens anders naar toe te gaan. Uiteindelijk was dat ook niet echt wat wij zochten dus gingen we maar naar ons hotel.

De volgende dag gingen we naar Harrods. Echt een supermooi warenhuis. Na het bekijken van Harrords gingen we naar de Tower Bridge. Het was een stukje rijden, maar zeker de moeite waard!

Na het bekijken van de Tower Bridge wilden Steph en ik heeel graag in de Londen Dungeon. Dit zou een supereng spookhuis moeten zijn. Dus totally nerveus stonden we in de rij te wachten. En om de spanning op te voeren was het ook nog eens een hele lange rij. Maar uiteindelijk vonden we er alledrie weinig aan. Het was NIET eng, dodelijk vermoeiend en saai. En als het eng werd, vond ik het hooguit creepy. Want nee, het is niet grappig om in een donkere  kamer te zitten en niet weten wat er gebeurd maar je voelt wel dingen….blegh! Daarna WIJNTJES drinken!

Ditmaal was het wel een superleuke avond. Alleen jammer dat alles al rond 3 uur dicht gaat….Want vooral Mar en ik hadden nog energie voor tien. Dus gingen we naar de plek die 24 hours, 7 days a week open is: Het Casino. Niet dat we zin hadden om te spelen, we wilden eigenlijk gewoon nog uitgaan… Uiteindelijk besloten we toch naar huis te gaan.

De laatste dag in Londen voelde ik me echt belabberd. Meteen spijt van mijn drankgebruik de vorige avond. Steph wilde graag een kijkje nemen bij Notting Hill dus gingen we daarnaar toe. Ook waren er allemaal kleine winkeltjes met sieraden, nice nice. Daarna gingen we weer terug naar het winkelcentrum van Londen. Nu was er nog meer kerstversiering!

Etalage-kijken is helemaal hip in Londen. Na weer een heleboel, ahh, oeh, wat mooi gingen we uiteten. Het werd ons laatste avondmaal. We zouden namelijk de volgende ochtend alweer heel vroeg terug vliegen. Na het eten en een drankje keerden we terug naar ons hotel. Het was nog best lastig om half 11 proberen te slapen. Dus van slapen kwam dan ook niet echt veel. Om 03.00 uur rinkelde de wekker alweer vrolijk. Om 6.55 uur stapten we in het vliegtuig terug naar ons eigen landje. Het was echt super!   

Londen, here we come! Het is tijd om ons kikkerland voor eventjes te verlaten en lekker te ontspannen. En waar kan dat beter dan het Carlton Hotel te Londen? Dus over een aantal daagjes gaan Steph, Mar en ik lekker met het vliegtuig richting Londen. We hebben er zin in!

Maar er is meer gebeurd de afgelopen weken…zo ben ik als een malle aan het solliciteren. Met de nadruk op malle. Het is geen probleem om een baan te vinden maar wxe9l een probleem om een baan te vinden die aan al mijn eisen kan voldoen. En ja, ik stel nog meer eisen aan mijn huidige baan dan aan mijn huidige partner. Dus je hebt vast al enig idee hoe kieskeurig ik ben. En zolang het niet ok voelt, blijf ik gewoon even verder zoeken.

Verder heb ik deze week een heel verrassend telefoontje gekregen. Maar daarover volgt meer in de volgende log. xc1ls het daadwerkelijk achter de rug is en dus voor de volle 100% zeker is. But believe me, it is super cool….

Ook heb ik nog wat nieuwe fotokes. Voila…

Ik mis het. Hamburg en Parijs. Het was echt zo leuk! Nergens kan je zo leuk shoppen als in Hamburg. Om nog maar te zwijgen over de geweldige uitgaansgelegenheden. Nee Hamburg was echt leuk en mooi. Zeker de moeite waard om nog een keer naar toe te gaan.

Europapassage Hamburg

Een weekje later ging ik op weg naar Paris! Lin en ik kwamen om half 5 aan in Parijs. Eerlijk is eerlijk, ik vond het echt weer heel fijn om terug in Parijs te zijn. We besloten snel ons hotel te zoeken en daarna direct de stad in te duiken. We gingen eerst even kijken bij de Arc de Triomph. In de stromende regen, dat wel. Maar wow, zelfs voor de 4e keer vond ik het nog heel erg mooi.

Maar regen of niet, 4 dagen in Parijs zijn zo voorbij. Dus we besloten door te gaan naar de Eiffeltoren. Een blauwe Eiffeltoren. Mooi! Zowel Lin als ik waren beiden impressed. Terwijl we lekker zaten te chillen onder de Eiffeltoren met een drankje vond een zwerver het nodig om ons lastig te vallen. Met als een gevolg: een duw in de richting van Lin omdat hij geen ‘ slokje’  kreeg. Uiteindelijk kwamen we twee andere toeristen tegen die wel aardig waren en een leuke uitgaansplek wisten. En zo belandden we in Bastille. Waar het verre van druk was. Uiteindelijk besloten we toch om er maar even te blijven, ondanks dat het echt heel rustig was.

En ja, het werd nog leuk. We kwamen uiteindelijk nog twee andere jongens tegen waar we mee naar Pigalle gingen. Ook daar was het weer te rustig. Daar sta je dan: Midden op de Moulin Rouge met twee NIET leuke jongens. Tijd voor wat plezier! We besloten in een opwelling naar een plek te gaan waar de Moulin Rouge om bekend staat. U snapt het al. Tot zover deze avond.

De volgende ochtend hadden we ook een druk programma. Maar ook nu viel de regen echt met bakken uit de lucht. Eerst gingen we naar Sacre Coeur.

Daarna gingen we op zoek naar het graf van Jim Morrison. Dat was een plek waar ik nog nooit ben geweest in Paris. Het was een enorm gezoek want er bleken echt wel 1000 graven te zijn. Zoek, zoek Jim. Maar na een uurtje stonden we toch bij Jim.

In de avond gingen we uit met Renan. Idd, de Franse jongen waar ik een jaar geleden ook over heb gelogd. Maar ook ditmaal was het heel rustig tijdens het uitgaan. Rustig of niet, het was wel leuk. Best wel, heel erg leuk.

De volgende dag gingen we weer naar de Eiffeltoren. De zon scheen en het was warm. Dus we besloten te gaan chillen in het gras bij de Eiffeltoren.

Dat ‘ even’  chillen werd al snel een paar uur. In de avond gingen we naar de Moulin Rouge show gaan. Alhoewel ik bijna roet in het eten gooide. Ik wilde namelijk naar Renan. Althans dat dacht ik. Ik wist het eigenlijk niet echt. Uiteindelijk zijn we toch naar de Moulin Rouge show gegaan en het was echt fucking great! Zoiets heb ik echt nog NOOIT gezien. In 1 woord: wow!

Tijdens de show werden we ineens overvallen omdat de rekening moest worden betaald. Geen probleem, dachten wij. Je pinpas kan je toch overal gebruiken?! Euh niet dus. Uiteindelijk (na een fikse woordenwisseling) moest Linda tijdens de show onder begeleiding van een bodygoard geld pinnen. Na de show nog even uitgeweest.

De volgende ochtend stonden we, na 3 uurtjes slaap, naast onze bedjes. Het was tijd om weer naar huis te gaan. We hadden helaas al de trein van 10.30 uur. Maar Renan zwaaide ons uit, dus dat was dan wel weer leuk!

Na een vertraging van een half uurtje kwamen we aan op Rdam. Met pijn in ons hart namen we afscheid. We missen Parijs nu al…..

Na een lange tijd vooral NIET bloggen, vond ik het tijd worden om toch maar weer eens een leuk verhaal te posten. En ik ga proberen om het weer bij te houden. Let wel, ik ga het proberen. I cant promise.

Er breekt binnenkort een spannende tijd aan. Ik zal namelijk eindelijk een baan gaan zoeken. En ja ik weet, ik bler dat al bijna een jaar, maar nu gaat het toch echt gebeuren. Maar voordat ik die stap ga zetten (en dus definitief het studentenleven voorbij zeg) staan er nog een aantal leuke tripjes op de planning. Zo ga ik binnenkort naar Hamburg en Parijs. Uhhhhmmm, ja alweer Parijs. En Hamburg lijkt mij ook een coole shoppingcity, dus here I come.

Verder scharrelde ik afgelopen week rond om te figureren in GTST.  Plots viel mijn oog op een wel heel bekend gezicht. Nou is dat niet zo gek, want acteurs uit GTST komen op TV. En tsja, die herken ik doorgaans nog wel. Maar hem kende ik nog van vroeger. Sterker nog, ik heb zelfs nog een hele tijd met hem gedate. Erg grappig, dat hij nu ineens in gtst speelt.

En verder, tsja er valt zoveel te vertellen. Een aantal kansloze dates (I stay single forever), aangeschoten nachten (I never drink again), gezellige eetavondjes (niet goed voor de lijn). Maar ach, ik laat het hier even bij. Time for my beautysleep

Twee weken geleden had ik een fotoshoot. Hierbij een aantal fotoxb4s van die shoot.

Een mooie periode breekt aan! Het prille lentezonnetje breekt steeds vaker door en de temperatuur stijgt elke dag ook een paar graden. Ok ik geef toe dit weer kent ook nadelen. Zodoende heb ik toch een koutje gevat en het hele weekend op bed gelegen. Ik heb liggen hoesten als een zeehond en gesnotterd als een diva. Maar ach, het was de kans om eens echt ongegeneerd te chillen. Maar na regen komt zonneschijn, en dus staan er een aantal mooie plannekes voor de deur. Ik ga volgende week naar de Efteling. Nieuw seizoen, dus erg leuk om een kijkje te nemen. Verder staan er komende we(e)k(en) allemaal mooie feestjes op de planning (ik noem: Koninginnedag…) xe9n heb ik as zaterdag een fotoshoot. Maar dat is nog niet alles leutjes. Als klap op de vuurpijl ga ik over 3 weekjes namelijk voor een week naar Parijs. Uh Parijs? Daar was ik vorig jaar toch al 2 keer geweest? Cxb4est vrai, maar om bepaalde redenen heb ik gewoon heeel veel zin om nog een keer te gaan.

Tot zover mijn gebral over mijn plannen. It is time to sleep…